| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
غايبند واژه ها تا بسرايم حديث اين روزهاي خاكستر همزاد من است اضطراب اين لحظه هاي سربي مانده ام به انتظار چون تكه كاغذي در باد
در حسرت ابر هایی كه آبستن دلتنگي است باران خواهد باريد بر جراحت دشنه كوير ومن دوباره خواهم سرود و دوباره خواهم روئيد از خاكستر رويا هایي كه خود هزاران قصيده اند
خسرو قاسمی ۲۸/۹/۸۴ |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم آذر 1384ساعت 11:50 بعد از ظهر توسط khosroghasemi
|
|
||
|
|
|
|
|
فاجعه سقوط دردناک هواپیما و از دست رفتن جمعی از عزیزان فرهنگی
و خبرنگاران مظلوم کشورمان را به همه اصحاب قلم و اندیشه و خانواده
های سوگوارشان تسلیت می گویم
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آذر 1384ساعت 8:28 بعد از ظهر توسط khosroghasemi
|
|
||
|
|
|
|
|
9 سال از درگذشت استاد مسلم بي همتا و جانشين ناپذير سينمايي
ايران مرحوم علي حاتمي گذشت قلم جادويي و پاك انديش حاتمي فيلم
هاي او را به آثاري ماندگارو بي رقيب بدل كرده است. هنوز با گذشت ساليان دراز تلويزيون ما سريالي همطراز هزار دستان
به خود نديده است سينماي ما هنوز حسرت خوار آثاري همچون
سوته دلان است. فصاحت در كلام و ديالوگ فيلم هاي حاتمي موج
مي زند او شاعرانه ترين واژه ها را همرا ه با تصاويري بديع و كم
نظير به بينندگان فيلم هايش هديه مي كند تا چون نقاشي ماندگار در
ذهن و روحشان حك شود. مرگ در فيلم مادر حاتمي به شكلي كاملا عارفانه و عاشقانه روايت
مي شود در تمامي فيلم هاي حاتمي شعر ناب جاريست تعلق خاطر
حاتمي به پيشينه اين مرز و بوم و گذشته هاي پاك وفراموش شده در
اكثر آثار اين فيلمساز انسان را به تامل بر مي انگيزد ياد و نامش را گرامي داريم كه حقي فاخر بر هنر اين مرز و بوم دارد خسرو قاسمي |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه چهاردهم آذر 1384ساعت 9:3 بعد از ظهر توسط khosroghasemi
|
|
||
|
|
|
|
|
تن داده ايم به پاييز تا جدا كند از پيكرمان دست ها را آلوده ست باغ به نفس هاي تب دار تبر هيچ باغباني در فصل زرد آبيار باغي نخواهد بود هيچ شاعري از بهار نخواهد سرود وقتي كه بي پروا مي برد طو فان دل هايمان را به يغما چشمانم را در پيكر جاي خواهم گذاشت تا سان بيند از رژه فاتحان سرمست
در برگ ریزان درختانی که
عشق میوه ممنوعه شان است خسرو قاسمي 5/9/84 |
||
|
+
نوشته شده در شنبه پنجم آذر 1384ساعت 10:37 بعد از ظهر توسط khosroghasemi
|
|
||
|
|
درباره |
|
مرحوم مشیری می گوید: بگذار سر به سینه من تا که بشنوی آهنگ اشتیاق دلی دردمند را شاید که بیش از این نپسندی به کار عشق آزار این رمیده سر در کمند را دوستان خوبم نوشتن سخت است آگر بخواهي از دل بنویسی که غیر از آن نه نوشته که نشخوار است و البته من نه نویسنده ام و نه مدعی آن که قطره ای هستم ناچیزو نقطه ای در بیکران وجود فقط گاهی احساس می کنم چیزی در درونم می جوشد وحس غریبی در گوشه دلم خانه می کند وجودم لبریز از اشتیاق می شود و کلماتی به سرم می ریزد که نه زبانم را توان بیانشان است و نه قلمم را یارای نوشتن اگر چند سطری می نویسم فقط سر ریز موج های است که در اقیانوس وجودم سر می کشد و دیواره های خسته دلم را شلاق می زند رنج غریب و عزیزیست که به لذت هزار سر خوشی می ارزد... تا نظر شما چه باشد |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
پیوندها |
|
|
کافه باران عشق سخن گاه گویا بلاگفا آرتیمیس گوینده راستی ما راویان قصه های از یاد رفته ایم گاهی چیزی بنویس فصل فا صله صبر سنگ |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
